Dimitrapan - In the Never Never Land

Tuesday, March 28, 2006

Επιτέλους άνοιξη (;;;;;)



Κράτησε πολύ αυτός ο χειμώνας.
Και τον έβγαλα στους δρόμους.
Πάνω κάτω διέσχιζα τον κόσμο με τα πόδια, με μηχανές, με αυτοκίνητα, προσπαθώντας να βρω μια ευθεία να ακολουθήσω αλλά όλο κάπου λάθος έκανα και χανόμουν στα στενάκια, επιστρέφοντας συνέχεια στο ίδιο σημείο…

Και είχε και πολλές βροχές αυτός ο χειμώνας.
Μπερδεύτηκα πάλι.
Είναι οι στάλες της βροχής που έχουν κολλήσει στα τζάμια μου ή κλαίει όλη η φύση;
Οι φίλοι μου με ειδοποίησαν πώς ήρθε η άνοιξη.
Δεν μπορώ να καταλάβω πια αν ο ανοιξιάτικος ήλιος την ώρα που δύει είναι αυτός που έχει κοκκινίσει ή αν τα μάτια μου καλύφθηκαν από αίμα;

Αλλάζω πορεία.
Μάλλον η άνοιξη ήρθε αλλά βρίσκομαι στο λάθος ημισφαίριο.
Πατάω το κουμπί και διακτινίζομαι.
Για μια άνοιξη γεμάτη φράουλες…

1 Comments:

At 3:05 AM, Blogger 2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

Αλλαγές πορείας βλέπω ΚΑΙ εδώ και χαίρομαι! :)
Βουυυυρ για διακτίνιση λοιπόν!
Πιάσε φραουλίτσα και φιλί! Σμουυυυτς!

 

Post a Comment

<< Home