Dimitrapan - In the Never Never Land

Saturday, August 19, 2006

Ελπίδα

Είναι παράξενο πράγμα η ελπίδα.
Θυμίζει την πρασινάδα που φυτρώνει στα βράχια δίπλα στη θάλασσα.
Δεν χρειάζεται χώμα να γεννηθεί, ούτε φρέσκο νερό για να μεγαλώσει.
Φτάνει ένας βράχος για να μπορέσει να στηριχτεί πάνω του.
Είναι παραπλανητικό πράγμα η ελπίδα.
Δείχνει να σε σώνει.
Απλώνεται σαν δίχτυ ασφαλείας κάτω από το σκοινί του ακροβάτη.
Να μας εμποδίσει να τσακιστούμε.
Να κάνει την πτώση ανώδυνη.
Κι όταν πέσεις πάνω της, ταλαντεύεσαι.
Τραμπολίνο…
Μια 1 εκατοστό από το έδαφος, μια στον αέρα.
Μη με κρατάς στον αέρα αν δεν υπάρχεις.
Μη με αφήνεις να πετώ.
Ας τσακιστώ.
Θα ξαναγεννηθώ.
Είναι επικίνδυνο πράγμα η ελπίδα.
Γι’ αυτό το κάνω κομμάτια, αμέτρητα κομμάτια το δίχτυ.
Θα σχοινοβατώ… για πάντα!
Ας πέσω.
Αν είσαι εκεί, πιάσε με…

0 Comments:

Post a Comment

<< Home